SOiSK – Aktywne urządzenia sieciowe

Aktywne urządzenia sieciowe:

  • Regenerator/repeater – W1, wzmacnia sygnał i przesyła dalej, najczęściej połączony z hubem.
  • Koncentrator/hub – W1, wieloportowy repeater. Fizyczna topologia gwiazdy, przy logicznej magistrali. Przesyła sygnał z 1 portu na pozostałe. Tworzy sieć w trybie half-duplex.
  • Przełącznik/switch – W2, odbiera ramki i bazując na adresie MAC przesyła je do odpowiednich portów, a nie do wszystkich. Każdy port to osobny segment więc możliwa jest praca w trybie full-duplex. Po włączeniu uczy się, na początku, przesyłając ramki do wszystkich. Może zawierać porty różnych szybkości i standardów z rodziny Ethernet i 802 w ogólnie. 2 typy – cut-trought i store-and-forward.
  • Przełącznik VLAN – W2, umożliwia zarządzanie które porty tworzą logicznie odrębne przełączniki. Pozwala wybrać też porty trunkingowe – na których przesyłane są w specjalnych ramkach, ramki z różnych logicznych switchy, jako logicznie odrębne obwody/sieci.
  • Most/bridge – W2, 1 portowy przełącznik, który powstał przed samym przełącznikiem. Dzieli sieć na 2 odrębne domeny kolizyjne. Umożliwia też zmianę typu sieci – Ethernet/Token Ring itp.
  • Router – W3 – łączy podsieci IP, umożliwia wymianę danych między członkami różnych podsieci. Umożliwia połączenie różnych technologii LAN/WAN. Całkowicie usuwa ramki i tworzy nowe z nowymi danymi. Operuje na IP i na podstawie danych z pakietu IP oraz tablicy routingu decyduje gdzie dalej przesłać pakiet. Tablice routingu tworzy na podstawie danych dostarczonych przez różne protokoły routingu. W Internecie na stykach między-operatorskich wykorzystywany jest BGP.
  • Transceiver – W1, umożliwia konwersję technologii sieci LAN. Dawniej przyłączał komputer do segmentu sieci – konwersja między 10Base5 i interfejsem AUI. Obecnie zapewnia konwersje między medium miedzianym i światłowodowym.

Adresy MAC – 48 bitów, 24 na część producenta i 24 na część konkretnej karty. Adresy są unikalne.

SOiSK – Adresowanie IPv6

Protokoł IPv6 został wprowadzony ze względu na wyczerpanie się dostępnej puli adresów IPv4. Adresy IPv6 maja długość 128 bitów. Ilość adresów to to 2 ^ 128 (3.4 * 10 ^ 38). IPv6 nie jest zgodny z IPv4. Mogą ze sobą współdziałać. Adresy IPv6 dzielą się na 16 bitowe fragmenty oddzielone dwukropkami. Każdy 16 bitowy blok to czterocyfrowa liczba heksadecumalna. Przykładowy adres: 21da:00d3:0000:2f3b:02aa:00ff:fe289c5a