UTK – Własności procesora Pentium

Intel Pentium – 80586 – i586

Częstotliwości taktowania pierwszych modeli – 60 Mhz i 66 Mhz

64-bitowa magistrala danych i 32-bitowa magistrala adresowa (w Pentium 4, 36-bitowa magistrala adresowa).

Praca w trzech trybach:

  • Tryb rzeczywisty – nie obsługuje wielozadaniowości, nie zapewnia ochrony pamięci przed użyciem tego samego adresu przez inny proces, pracowały w nim programy po DOS-em, ograniczenie do 1MB pamięci
  • Tryb chroniony (od 80286) – wielozadaniowość, ochrona pamięci (dzięki jednostce zarządzania pamięcią – MMU), obsługiwany przez WIndows 3.0+, umożliwia zaadresowanie do 4GB pamięci
  • Tryb wirtualny 8086 – wirtualny tryb rzeczywisty w trybie chronionym, umożliwiający uruchomienie aplikacji napisanych dla procesora 8086.

Sprzętowe mechanizmy ułatwiające projektowanie systemów operacyjnych:

  • Pamięć wirtualna
  • Praca wielozadaniowa
  • Ochrona zasobów

Superskalarność – praca potokowa – wykonywanie kilku instrukcji w pojedynczym cyklu zegara. Kradzione z RISC-a. Praca potokowa jest możliwa dzięki zastosowaniu kilku jednostek wykonawczych. Pentium posiadał 2 potoki – U (wszystkie instrukcje) i V (najprostsze instrukcje).

Segmentacja i stronicowanie pamięci:

  • Segmentacja – każdy proces uruchomiony w trybie chronionym otrzymuje swoją własną przestrzeń adresową i nie ma dostępu do przestrzeni adresowej systemu, ani innych procesów.
  • Stronicowanie – Umożliwia zaadresowanie większej ilości pamięci niż magistrala adresowa, przez zastosowanie stron. Wymyślona przez Jacka Karpińskiego.

Jednostka zmiennoprzecinkowa pracująca w trybie potokowym

2 oddzielne cache – dla danych i dla kodu programów

Możliwość współpracy z pamięcią cache L2

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *